ZAPRASZAMY DO OBEJRZENIA FILMU o 56 Kompani Specjalnej!
Z początkiem lat sześćdziesiątych, polscy stratedzy coraz lepiej zdawali sobie sprawę, jak ważną rolę w przypadku konfliktu zbrojnego między siłami Wschodu i Zachodu, będzie pełniło rozpoznanie strategiczne i operacyjne. Rozpoznanie dróg marszu, rejonów koncentracji oraz stanowisk startowych i w efekcie zniszczenie rakiet z głowicami nuklearnymi nim zdążą opuścić wyrzutnie, mogło mieć znaczący, jeśli nie decydujący wpływ ma wynik konfliktu.
W 1961 roku, podczas ćwiczeń majowych o kryptonimie „Pomorze”, dokonano pierwszej, zakończonej sukcesem próby wprowadzenia do działań armijnych jednostek rozpoznawczych. Efektem przygotowań, kolejnych prób i eksperymentów było utworzenie w Wojsku Polskim formacji działań specjalnych, a mówiąc precyzyjnie, jednostek dywersji i rozpoznania dalekiego zasięgu: głęboko utajnionych batalionów radioelektronicznych i kompanii (48, 56 i 62) rozpoznania specjalnego.
W rozwijanym na wypadek „W” do szczebla armii Pomorskim Okręgu Wojskowym, niemal jednocześnie sformowano 56 kompanię rozpoznania specjalnego w Bydgoszczy i 12 batalion rozpoznania elektronicznego w Braniewie. 56 krs o charakterze rozpoznawczo - dywersyjnym utworzono na bazie 1 Samodzielnego Batalionu Szturmowego z Dziwnowa. Wypis z dziennika rozkazów 5 kompanii rozpoznawczej 1 Samodzielnego Batalionu Szturmowego w Dziwnowie: Rozkaz dzienny 308/67. W dniu dzisiejszym kompania została przeniesiona do miasta Bydgoszczy. Adres kompanii JW. 1636R.
Kadra i żołnierze 56 ks na transporterze M-113 w czasie zajęć z armii obcych na ośrodku makiet na Jaworzu. 1989 r. Transporter przywieziony z Wietmamu jeszcze do 1985 roku był używany do jazd. W tle widoczne inne egzemparze sprzętu zachodniego i ściana ośrodka psychologicznego.
W roku 1981 roku 56 Kompania Specjalna została przeniesiona do Szczecina. W swojej strukturze organizacyjnej była wówczas identyczna jak samodzielne kompanie specnazu.
W latach 1986 nastąpiła zmiana zasad użycia grup specjalnych spowodowana nowymi trendami oraz doświadczeniami z międzynarodowych konfliktów lokalnych. Jednostkę przygotowywano do działań w obszarach zurbanizowanych. Rozpoczęła się współpraca z AWO i innymi strukturami specjalnymi. Położono nacisk na szkolenia położono na działania agenturalne, wywiadowcze i umiejętności organizowania działań dywersyjno-psychologicznych w dużych skupiskach ludzkich. Do historii przeszły rozgrywane przez kilka kolejnych lat ćwiczenia Kaskady, podczas których grupy, wykorzystując cywilne ubrania i wszelkie dostępne środki, wykonywały zadania rozpoznawcze i dywersyjne w miastach i zakładach „o strategicznym znaczeniu”. Grupy specjalne blokowały wielkie ćwiczenia wojskowe na poligonach, uprowadzając transporty ciężkiej amunicji, prowadziły penetrację obiektów wojskowych, łącznie ze sztabem Pomorskiego Okręgu Wojskowego.
W roku 1990 utworzono pierwsze w Wojsku Polskim zawodowe grupy specjalne. W 56 KS był to Zespół Kadrowych Grup Specjalnych. Młodzi i niezwykle ambitni ludzie, pokonują wszelkie trudności, bardzo szybko osiągnęli najwyższy jak na tamte czasy poziom profesjonalizmu.
Kompania, w etacie pokojowym liczyła 205 żołnierzy. Mogła w trybie alarmowym wystawić 15 grup specjalnych. Czas osiągnięcia gotowości bojowej nie przekraczał 6 godzin, zaś 3 grupy awangardowe mogły wejść do działania w czasie 2 godzin.
Jednostka, mimo że nigdy nie używana w warunkach bojowych, wielokrotnie potwierdzała swoją markę i wysoki profesjonalizm. O wysokim poziomie wyszkolenia świadczy fakt, że w okresie formowania Jednostki Grom trzon zawiązywanych struktur stanowiliżołnierze zawodowi z56 KS.
Rozwiązanie w 1994 roku 56 kompanii specjalnej (i pozostałych) do dziś jest uważane za przejaw głupoty decydentów politycznych i lizusostwa ich podwładnych w mundurach.
